هلاک شوندگان

    همواره دو گروه کلی در تعامل با رهبران اجتماعی هستند:

    الف- گروهی که کورکورانه تعامل می کنند؛ این گروه خود شامل دو دسته هستند:

         الف١- دسته ای که تحت تاثیر هوای نفسانی و بغض شخصی به مقابله و کینه ورزی می پردازند.

        الف٢- دسته ای که تحت تاثیر هوای نفسانی و هیجانات کاذب درونی به تایید و دفاع می پردازند.

    ب- گروهی که عاقلانه در تعیین رهبر می کوشند و پس از انتخاب نیز عاقلانه به یاری او می پردازند.

    امام علی(ع) در حکمت 117 نهج البلاغه گروه اول را چه در جرگه یاران و چه در جرگه دشمنان باشند؛جزء هلاک شوندگان می داند:

                "هَلَکَ فِیَّ رَجُلَانِ مُحِبٌّ غَالٍ وَ مُبْغِضٌ قَالٍ"

           دو تن به خاطر من به هلاکت رسیدند؛

          دوست افراط کننده ، و دشمن دشنام دهنده.

/ 0 نظر / 5 بازدید