دیده را باید شست جور دیگر باید دید

 علی(ع) به همه موضوعات دیدگاهی متفاوت از سایرین دارد؛حتی به دنیایی که آن را سه طلاقه کرده است.به حکمت 131 نگاه کنید:

 "وَ قَدْ سَمِعَ رَجُلًا یَذُمُّ الدُّنْیَا"

 شنید مردى دنیا را نکوهش مى کند.

 "أَیُّهَا الذَّامُّ لِلدُّنْیَا الْمُغْتَرُّ بِغُرُورِهَا الْمَخْدُوعُ بِأَبَاطِیلِهَا"

  فرمود: اى نکوهش کنندة دنیا ، که به غرور دنیا مغرورى و با باطل هاى آن فریب خوردی!

 "أَ تَغْتَرُّ بِالدُّنْیَا ثُمَّ تَذُمُّهَا"

  خود فریفته دنیایى و آن را نکوهش مى کنى ؟

" أَنْتَ الْمُتَجَرِّمُ عَلَیْهَا أَمْ هِیَ الْمُتَجَرِّمَةُ عَلَیْکَ "

  آیا تو در دنیا جرمى مرتکب شده اى ؟ یا دنیا به تو جرم کرده است ؟

"مَتَى اسْتَهْوَتْکَ أَمْ مَتَى غَرَّتْکَ أَ بِمَصَارِعِ آبَائِکَ مِنَ الْبِلَى أَمْ بِمَضَاجِعِ أُمَّهَاتِکَ تَحْتَ الثَّرَى"

 کى دنیا تو را سرگردان کرد ؟ و در چه زمانى تو را فریب داد ؟ آیا با گورهاى پدرانت که پوسیده اند ؟ (تو را فریب داد) یا آرامگاه مادرانت که در زیر خاک آرمیده اند؟

"کَمْ عَلَّلْتَ بِکَفَّیْکَ"

 آیا با دو دست خویش بیماران را درمان کرده ای؟

" وَ کَمْ مَرَّضْتَ بِیَدَیْکَ  تَبْتَغِى لَهُمُ الشِّفَاءَ "

   و آنان را پرستارى کرده ودر بسترشان خوابانده ، در خواست شفاى آنان را کرده ای؟

"وَ تَسْتَوْصِفُ لَهُمُ الْأَطِبَّاءَ غَدَاةَ لَا یُغْنِى عَنْهُمْ دَوَاؤُکَ وَ لَا یُجْدِى عَلَیْهِمْ بُکَاؤُکَ"

   و از طبیبان داروى آن را ها تقاضا کرده اى ؟

  دران صبحگاهان که داروى تو به حال آنان سودى نداشت ، و گریه تو فایده نکرد؛

" لَمْ یَنْفَعْ أَحَدَهُمْ إِشْفَاقُکَ"

   و ترس تو آنان را سودى نرساند؛

" وَ لَمْ تُسْعَفْ فِیهِ بِطَلِبَتِکَ وَ لَمْ تَدْفَعْ عَنْهُ بِقُوَّتِکَ"

 و آنچه مى خواستى به دست نیاوردى ، و با نیروى خود نتوانستى مرگ را از آنان دور کنى .

" وَ قَدْ مَثَّلَتْ لَکَ بِهِ الدُّنْیَا نَفْسَکَ وَ بِمَصْرَعِهِ مَصْرَعَکَ"

   دنیا براى تو حال آنان را مثال زد ، و با گورهایشان ، گور خودت را به رْخ تو کشید.

" إِنَّ الدُّنْیَا دَارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَهَا وَ دَارُ عَافِیَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا وَ دَارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِهَا "

  همانا دنیا سراى راستى براى راست گویان ، و خانة تندرستى براى دنیا شناسان ، و خانه بى نیازى براى توشه گیران ، و خانه پند ، براى پند آموزان است .

"مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ وَ مُصَلَّى مَلَائِکَةِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْیِ اللَّهِ وَ مَتْجَرُ أَوْلِیَاءِ اللَّهِ اکْتَسَبُوا فِیهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا فِیهَا الْجَنَّةَ"

  دنیا سجده گاه  دوستان خدا ،  نماز گاه فرشتگان الهى ، فرودگاه وحى خدا ، و جایگاه تجارت دوستان خداست، که در آن رحمت خدا را به دست آوردند. و بهشت را سود بردند.

" فَمَنْ ذَا یَذُمُّهَا وَ قَدْ آذَنَتْ بِبَیْنِهَا وَ نَادَتْ بِفِرَاقِهَا وَ نَعَتْ نَفْسَهَا وَ أَهْلَهَا "

 چه کسى دنیا را نکوهش مى کند ؟ و حال آن که دنیا جدا شدنش را اعلام داشته است و فریاد زد که ماندگار نیست، و از نابودى خود و اهلش خبر داده است ؟

"فَمَثَّلَتْ لَهُمْ بِبَلَائِهَا الْبَلَاءَ"

 با بلاى خود بلاها را نمونه آورد؛

" وَ شَوَّقَتْهُمْ بِسُرُورِهَا إِلَى السُّرُورِ"

 و با شادمانى خود آنان را به شادمانى رساند .

" رَاحَتْ بِعَافِیَةٍ وَ ابْتَکَرَتْ بِفَجِیعَةٍ تَرْغِیباً وَ تَرْهِیباً وَ تَخْوِیفاً وَ تَحْذِیراً"

 در آغاز شب به سلامت گذشت ، اما در صبحگاهان با مصیبتى جانکاه بازگشت ، تا مشتاق کند ، و تهدید نماید، و بترساند ، و هشدار دهد .

" فَذَمَّهَا رِجَالٌ غَدَاةَ النَّدَامَةِ"

 پس مردمى در بامداد با پشیمانى ، دنیا را نکوهش کنند،

" وَ حَمِدَهَا آخَرُونَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ذَکَّرَتْهُمُ الدُّنْیَا فَتَذَکَّرُوا وَ حَدَّثَتْهُمْ فَصَدَّقُوا وَ وَعَظَتْهُمْ فَاتَّعَظُوا"

 و مردمى دیگر در روز قیامت آن را مى ستایند ، دنیا حقائق را به یادشان آورد ، یادآور آن شدند ، از رویدادها برایشان حکایت کرد ، او را تصدیق کردند و اندرزشان داد ، پند پذیرفتند.

/ 0 نظر / 2 بازدید